Meteen naar de inhoud
Home » Blogs » Zijn Aziaten altijd op tijd?

Zijn Aziaten altijd op tijd?

Mijn familie en ik (op een paar tante’s na) hebben hier altijd moeite mee. Ik weet van mezelf dat ik nooit precies vertrek op het tijdstip dat ik heb gepland. Net voordat ik de deur uit ga, realiseer ik me dat ik toch nog iets moet pakken, of ik denk nog even iets op te kunnen ruimen, wat uiteindelijk veel langer duurt. 

Stiptheid bij ‘Chinezen’ 

Ik dacht ook altijd dat het heel ‘Nederlands’ was om altijd stipt op tijd te zijn en dat het in de Chinese cultuur zat om het wat minder nauw nemen. Zo zijn Franse mensen ook wat losser met de tijden van hun afspraken, heb ik mij laten vertellen.

Althans, dit was zo totdat ik een aantal jaar geleden in het NRC een interview las met Christine Cayol, auteur van het boek ‘Waarom Chinezen de tijd mee hebben’.[1]Zie ‘Chinezen beschouwen de tijd als vloeibaar, daar kunnen we wat van leren’, 16 november 2018. Het blijkt namelijk wat genuanceerder te liggen bij andere Chinezen.

Zo zijn Chinezen over het algemeen juist wél van de stiptheid, net als westerlingen, volgens de auteur. Sterker nog, het is zelfs traditie om een kwartier te vroeg te komen op afspraken en een vorm van nederigheid tonen. 

Dit verbaasde me wel in zekere mate, gezien mijn eigen familie. Misschien verschilt het ook per regio en komt mijn familie uit een van de afvallige plaatsen waar het wel heel gewoon is om te laat te komen, maar voor mij was het in ieder geval opvallend om te lezen.

Go with the flow

Het verschil is volgens de schrijfster echter dat ‘Chinezen‘ een filosofische kijk op tijd hebben, in plaats van een technische/rationele. Hierdoor zijn afspraken die uitlopen of op het laatste moment worden geannuleerd, niet zo’n groot probleem. 

Men laat de gebeurtenissen meer op zich af komen, lees ik zo. Tijd is in die zin iets flexibels in plaats van lineair (met een start- en een eindstreep).

Ik vond het destijds wel een mooie gedachte om je meer te laten leiden door wat er op je pad komt, in tegenstelling tot alles maar in te willen plannen en te controleren. Zelf heb ik namelijk wel de neiging om mijn agenda helemaal vol te plannen met allerlei afspraken zoals borrels en vrijwilligerswerk.

Eigenlijk is deze boodschap juist nóg relevanter geworden sinds de Coronatijd, waarin het heel gewoon geworden is om allerlei meetings online te hebben, maar waardoor het ook heel gemakkelijk is geworden om de ene meeting vlak na de andere te plannen.

Bouwen aan zelfvertrouwen

De reden dat ik weer aan dit stuk moest denken, is dat ik afgelopen week  een artikel op Medium.com las, wat me opnieuw aan het denken zette over het belang stiptheid.[2]Zie ‘Why the Skill of Punctuality Can Help Anyone Become More Self-Confident’. Hierin beschrijft de auteur namelijk een aantal redenen om op tijd te komen die erg aansluitten bij mijn persoonlijke doel om assertiever en zelfstandiger te worden.

Zo kun je door altijd op tijd te zijn het respect van anderen ermee afdwingen en ervoor zorgen dat zij ook op tijd zullen komen. De gedachte hierachter is dat we allemaal geneigd zijn om minder te haasten voor een afspraak met iemand die waarschijnlijk ‘ ook wel te laat zal komen’, maar daarentegen wel ons best zullen doen voor  iemand die altijd op tijd is.

Verder toon je niet alleen aan anderen dat je betrouwbaar bent maar – en nu komt het – je laat ook aan jezélf zien dat je op jezelf kunt vertrouwen. Op tijd komen is dus niet alleen een teken van respect naar de ander toe, maar ook een daad van jezelf vertrouwen. 

Daarnaast ontwikkel je door op steevast op tijd te komen het vermogen om jezelf verantwoordelijk te houden en op acties door te pakken. Het toont aan jezelf dat jouw woorden betekenis hebben, waardoor je dus ook weer zelfvertrouwen opbouwt.

Ten slotte zorgt het ook ervoor dat je strenger kunt zijn in het stellen van  je grenzen. Als je altijd op tijd bent en je afspraken nakomt, zul je minder snel geneigd zijn om extra tijd op te geven wanneer je dat niet wilt, bijvoorbeeld bepaalde activiteiten of extra werk waar je eigenlijk geen zin in hebt.

De paradox

Het lijkt paradoxaal als je beide artikelen kort na elkaar leest. Aan de ene kant moet je dus je agenda minder serieus nemen, maar aan de andere kant wel altijd op tijd blijven komen. Toch denk ik dat het allebei in elkaars verlengde ligt. De afspraken die je maakt, moet je nakomen, maar tijd is ook iets dat je zelf kunt maken.

Al met al, weet ik niet hoeveel andere Chinese of Aziatische Nederlanders ook moeite hebben met op tijd komen, maar voor wie zich erin herkent: misschien is het toch tijd om er iets aan te gaan doen. Ik ga in ieder geval zelf mijn vertrektijden beter plannen. Niet alleen voor anderen, maar ook voor mezelf.